Ponad 50 mln m³ drewna z zamierania lasów

Przebudowa drzewostanów zagrożonych zamieraniem może dostarczyć ponad 50 mln m³ drewna na polski rynek w ciągu najbliższych dziesięciu lat – wynika z ekspertyz wykonanych na zlecenie Ministerstwa Klimatu i Środowiska.

Takie dodatkowe pozyskanie surowca to znaczący potencjał surowcowy, który mógłby wzmocnić podaż drewna na rynku krajowym.

Resort Klimatu i Środowiska zobowiązał Lasy Państwowe do stworzenia strategii pozyskania drewna. Strategia ta ma obejmować trzy horyzonty czasowe: krótko-, średnio- i długookresowy, z perspektywami do roku 2030, 2035 i aż do roku 2050. Uwzględnione mają być nie tylko bieżąca podaż i popyt, ale również uwarunkowania społeczne, gospodarcze i klimatyczne, które wpływają na rozwój sektora leśno-drzewnego.

Przyjęcie takiej strategii pozyskania drewna było postulatem ze strony przemysłu drzewnego, jako warunek stabilnego rozwoju całej branży leśnej. 

W dyskusjach prowadzonych podczas prac nad strategią pojawiały się głosy różnych stron sektora leśno-drzewnego. Przedstawiciele branży wskazywali na niestabilność decyzji resortu i problemy z dostępnością kluczowych sortymentów drewna, szczególnie liściastego. Wskazywano również na rosnącą presję cenową oraz brak spójnej polityki surowcowej, co utrudnia planowanie działalności przedsiębiorstw w sektorze drzewnym.

Jednakże, z precyzyjnie opracowaną strategią i deklaracją dotyczącą ilości drewna, jaka będzie dostępna na rynku, przemysł będzie w stanie się dostosować – zarówno do zmian ilości jak w strukturze sortymentów pozyskanego drewna.

Wątki dotyczące przyszłości rynku drewna pojawiają się również w kontekście ochrony przyrody i ograniczeń pozyskania surowca. Choć moratoria na wycinki i zwiększona ochrona określonych obszarów leśnych może wpływać na surowcową dostępność lokalnie, rządowe analizy wskazują, że ogólna sytuacja podaży na rynku pozostaje stabilna.

Cele strategii obejmują także rozwój krajowego przetwórstwa drewna i poprawę konkurencyjności polskich firm na rynku europejskim. Ograniczenie eksportu drewna surowego ma służyć temu, aby więcej surowca pozostawało w Polsce, trafiając do lokalnych tartaków, producentów mebli i innych przetwórców. Tego typu działania mają również ograniczyć negatywne skutki transportu surowca na duże odległości i wspierać rozwój rynku drewna wysokiej wartości dodanej.